Zeep

Er zijn veel soorten zeep op de markt. Toiletzepen zijn gemaakt met vetzuren uit kokosolie. Ze bevatten terugvetters en geurstoffen. Meestal bevatten ze ook kleurstoffen. Variaties op toiletzeep zijn luxe-zepen, die veel parfum bevatten, en crèmezepen die veel terugvetters bevatten. Babyzeep bevat veel terugvetters en bevat weinig parfum. Deo-zepen remmen de groei van bacteriën die lichaamszweet omzetten en voor de typische zweetlucht zorgen. Vloeibare zepen bevatten minder oppervlakteactieve stoffen dan vaste zepen. Hand- en gezichtswaslotion bevatten een licht parfum en vrijwel geen kleurstoffen. De producten voor het wassen van handen worden vaak in een pompje verpakt.

 

Met water alleen kunnen we vuil en vet niet goed wegwassen, omdat vet niet oplost in water. Daarom bevatten reinigingsproducten voor onze huid zogenaamde oppervlakteactieve stoffen. Oppervlakteactieve stoffen hebben zowel een vetoplosbaar als een wateroplosbaar deel. Ze hechten met hun ene kant in het vuil en met hun andere kant in water. Zo zorgen ze ervoor dat vet en vuil met het water mee van de huid spoelen. Dit vasthouden van vaste en oliedeeltjes in suspensie zodat ze kunnen worden weggespoeld, staat bekend als een emulgerende werking. Door tijdens het wassen te wrijven (bijvoorbeeld de handen tegen elkaar), wordt vuil ook makkelijker verwijderd.

Er kunnen ook andere ingrediënten toegevoegd worden aan de basisformulering van zeep, zo wordt het product verder verbeterd. Enkele voorbeelden zijn parfum, kleurstoffen, stoffen die zorgen dat het product een bepaalde dikte heeft en stoffen die zorgen dat de producten niet kunnen bederven.

Knipsel.PNG

Figuur 1: WERKING OPPERVLAKTEACTIEVE STOFFEN: OPPERVLAKTEACTIEVE STOFFEN VERLAGEN DE OPPERVLAKTESPANNING TUSSEN TWEE NIET-MENGBARE FASEN, ZOALS WATER EN VETTIG VUIL. ZE VORMEN MICELLEN.

Ja. Veiligheid heeft de hoogste prioriteit voor de cosmetica-industrie. Alle cosmetische producten worden onderworpen aan een strenge veiligheidsbeoordeling voordat ze op de markt worden gebracht. De natuurlijke pH van de huid (het evenwicht tussen zuur en base) ligt rond pH 5,5. Traditionele zeep is extreem basisch (pH 8-10).

Overmatig gebruik van zeep kan door het verschil in pH irritatie en uitdroging veroorzaken. En een groot nadeel van oppervlakteactieve stoffen en zeep is dat ze niet alleen vuil, maar ook gedeeltelijk het natuurlijke vetlaagje van onze huid meenemen. Om dat tegen te gaan, worden terugvetters en hydraterende stoffen aan de producten toegevoegd. Terugvetters zijn stoffen die tijdelijk een kunstmatig vetlaagje op de huid aanbrengen, totdat onze huid zijn natuurlijke vetlaagje heeft hersteld. Hydraterende bestanddelen in zeep, bad- en doucheproducten vervangen tijdelijk de natuurlijke vochtinbrengers van de huid. Ze houden water vast en zorgen dat de huid soepel blijft. Ook kunnen de handen na gebruik van zeep aanvullend gehydrateerd worden met een hydraterende crème.

Gezondheidsautoriteiten pleiten voor het belang van een goede persoonlijke hygiëne om zo de verspreiding van besmettelijke infecties te beperken. Houd uw hand of een zakdoek voor uw mond als u hoest of niest. Gebruik bij voorkeur een papieren zakdoek of tissue en gooi deze na één keer gebruik weg. Was vaak uw handen, óók na hoesten, niezen of snuiten. Lees hierover meer op de website van het RIVM. Soms zijn zeep en water niet direct beschikbaar en handgels op alcoholbasis zijn dan een effectief alternatief. U kunt de richtlijnen van het RIVM lezen over het effectief wassen van uw handen. Dit is een handige richtlijn voor momenten waarop besmettelijke virussen circuleren.

Voor het maken van harde zeep zijn drie stappen nodig.

  1. De eerste stap is de verzepingsreactie. Dit gebeurt in een grote ketel. Tijdens het verzepen worden de conserveermiddelen en dergelijke al toegevoegd. Aan het einde van deze stap is er een waterige zeepmassa, die gedroogd moet worden. 
  2. Het drogen, de tweede stap, vindt meestal plaats in een vacuüm getrokken cilinder(vacuüm wil zeggen dat er geen lucht bij kan komen). De zeepmassa is daarna een korrelige pap, die granulaat heet. Het granulaat moet 24 uur rusten voor het verder verwerkt kan worden.
  3. De derde stap heet confectioneren. Aan het granulaat worden parfums en kleurstoffen toegevoegd. Dan wordt het granulaat tot een lange sliert gekneed en door een machine in porties verdeeld. De afzonderlijke stukjes worden in vormen gedrukt en zien er dan uit zoals de stukken zeep die in de winkel komen. De zeepstukken worden apart verpakt voor de verkoop.

Bereiding van vloeibare zeep:

  • De verschillende ingrediënten worden in een ketel door elkaar gemengd met behulp van een industriële mixer. Meestal is dit een koud proces en hoeft er niet verwarmd te worden. De volgorde waarin de ingrediënten worden toegevoegd is belangrijk, omdat het product niet te stroperig mag worden. Sommige verdikkers worden daarom meestal aan het begin van het proces toegevoegd, andere juist aan het eind. Omdat er oppervlakteactieve stoffen worden toegevoegd bevat het mengsel eerst altijd lucht. Dit verdwijnt na enige tijd. Daarom laat men het mengsel enkele uren rusten voordat het in flesjes wordt verpakt.

Goede hygiëne is meer dan handen wassen alleen! De NVZ heeft een speciale brochure over de dagelijkse hygiëne bij u thuis. 

Wij gebruiken cookies om uw gebruikerservaring te verbeteren.
Door dit aan te vinken, wordt er een cookie geplaatst om de popup te verbergen. Deze cookie bevat geen persoonlijke informatie

Ik accepteer het gebruik van cookies